Οι Φωτογραφίες μας

Οι συνεργάτες του Ομίλου

Τάσος Φωτόπουλος

Ο Τάσος Δήμ. Φωτόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1950 όπου τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του παράλληλα με μουσικές σπουδές. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.

Από το 1980 υπήρξε ο άμεσος συνεργάτης του ονομαστού μουσικού, μουσικολόγου και λαογράφου Σίμωνα Καρά. Αναδιοργάνωσε τη μουσική σχολή του Σίμωνα Καρά και δίδαξε σε αυτή πάνω από 20 χρόνια τα μαθήματα της θεωρίας της ελληνικής μουσικής, βυζαντινή μουσική και δημοτικό τραγούδι. Ίδρυσε το παιδικό τμήμα της Σχολής του Σίμωνα Καρά και την παιδική - νεανική χορωδία του.

Το 2000 μαζί με άλλους συνεργάτες του Σίμωνα Καρά ίδρυσε τον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών όπου συνεχίζει να διδάσκει παραδοσιακή Ελληνική Μουσική, να οργανώνει συναυλίες, να εκδίδει βιβλία, CD, DVD κλπ. Έχει συγγράψει τα βιβλία: Μουσική Προπαιδεία για Παιδιά-2006, Ελληνική Πολυηχία-2008, Λειτουργικά Κατ’ ήχον-2010.

Χαράλαμπος Γιαννόπουλος

Ο Χαράλαμπος Γιαννόπουλος γεννήθηκε το 1946 στο χωριό Κερασιά Καλαβρύτων. Ασχολείται με τη μουσική παίζοντας κλαρίνο, φλογέρα, λαούτο και τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια  του τόπου μας όπως τα έζησε και τα γεύθηκε ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους του χωριού.

Το 1966 αφού είχε βιώσει ήδη στον τόπο καταγωγής του την παράδοση ήρθε στην Αθήνα και έγινε μαθητής στο κλαρίνο κοντά στους μεγάλους λαϊκούς πρακτικούς οργανοπαίκτες Τάσο Χαλκιά και Σίμο Κυριακάτη.

Το 1972 γνώρισε τον αείμνηστο μουσικοδιδάσκαλο Σίμωνα Καρά όπου εμπλούτισε θεωρητικά τις μουσικές του γνώσεις μαθαίνοντας βυζαντινή μουσική. Εκεί έμαθε για το ήθος και το ύφος της παραδοσιακής μουσικής καθώς και την προσφορά του δημοτικού τραγουδιού στο έθνος.

Επί τριάντα χρόνια υπήρξε συνεργάτης του δασκάλου της εθνικής μας μουσικής Σίμωνα Καρά συμμετέχοντας και παίζοντας κλαρίνο και φλογέρα σε διάφορες εκδηλώσεις, εκπομπές, ηχογραφήσεις του Συλλόγου προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής καθώς και διδάσκοντας κλαρίνο και φλογέρα στη σχολή του.

Έχει βραβευθεί με το πρώτο βραβείο φλογέρας στην εκπομπή της ΕΡΤ1 «ΝΑ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ», με το πρώτο βραβείο κλαρίνου στον Πανπελοποννησιακό διαγωνισμό στα Λαγκάδια Γορτυνίας, με πρώτο βραβείο κλαρίνου στο διαγωνισμό που διοργάνωσε το ΙΔΡΥΜΑ ΖΗΣΗ στο Χαλάνδρι Αττικής.

Έχει συνεργαστεί με διάφορα μουσικοχορευτικά συγκροτήματα και τραγουδιστές όπως το Λύκειο Ελληνίδων, την Καίτη Καρεκλά Φραγκιαδάκη, το Χρήστο Πανούτσο, το Χρόνη Αϊδονίδη, τη Δόμνα Σαμίου, την Άννα Νόνη Μανιάτη, τον Παναγιώτη Μυλωνά και με πολλούς άλλους παραδοσιακούς τραγουδιστές και συλλόγους. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα μας με τη συμμετοχή του σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού ως μέλος παραδοσιακών συγκροτημάτων.

Στις μουσικές συμμετοχές του επιλέγει αυστηρά το ρεπερτόριο του κρατώντας ανόθευτο το ήθος και το ύφος της μουσικής μας παράδοσης.

Σήμερα και μετά την απώλεια του μουσικοδιδάσκαλου Σίμωνα Καρά, δημιούργησε μαζί με τον Τάσο Φωτόπουλο και άλλους μαθητές του τον ΟΜΙΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ όπου παραδίδει μαθήματα κλαρίνου, φλογέρας και δημοτικού τραγουδιού στην Σχολή του Ομίλου.

Ασχολείται με την καταγραφή και την αναπαραγωγή των δημοτικών τραγουδιών της ιδιαίτερης πατρίδας του και έχει κυκλοφορήσει δύο CD με τίτλο «Θα κάνω τ΄ άστρα να ραγούν» και «Παλιοί μου χρόνοι και καιροί».

Φώτης Λουρίδας

Ο Λουρίδας Θεοφάνης (Φώτης) του Αλεξάνδρου γεννήθηκε στον Υμηττό το έτος 1952. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου του Μιλάνου. Από τα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με διάφορα είδη μουσικής (κλασική, ροκ, μπλουζ, κάντρυ) καθώς και με την κιθάρα (κλασική, ακουστική, ηλεκτρική) και συμμετείχε σε διάφορα μουσικά γκρουπ της εποχής.

Στη συνέχεια το ενδιαφέρον του στράφηκε περισσότερο προς την ελληνική λαϊκή μουσική, κυρίως το ρεμπέτικο και Σμυρναίικο τραγούδι και τα αντίστοιχα όργανα (μπουζούκι, τζουράς, μπαγλαμάς) και συμμετείχε σε διάφορες κομπανίες.

Τέλος σπούδασε την ελληνική και βυζαντινή μουσική στη σχολή του Σίμωνα Καρά και πήρε το πτυχίο της Βυζαντινής μουσικής.

Μελέτησε τόσο την εκκλησιαστική μουσική, όσο και το παραδοσιακό-δημοτικό τραγούδι και τα αντίστοιχα όργανα (ούτι, πολίτικο λαούτο, ταμπουρά, κανονάκι) κοντά σε καταξιωμένους παραδοσιακούς δασκάλους. Εκτός από την μελέτη των οργάνων ασχολήθηκε και με την τέχνη της κατασκευής τους και με τις οδηγίες σπουδαίων ελλήνων οργανοποιών, έχει κατασκευάσει έναν αρκετά σημαντικό αριθμό παραδοσιακών οργάνων και έχει αποκτήσει σχετική πείρα.

Είναι μέλος του Δ.Σ. του Ομίλου Ελληνικών Τεχνών, που σκοπό έχει την διάσωση και διάδοση της γνήσιας ελληνικής μουσικής παράδοσης και γενικότερα των παραδοσιακών ελληνικών τεχνών και διδάσκει μουσική θεωρία, ούτι, ταμπουρά, πολίτικο λαούτο (λάφτα), κανονάκι καθώς και στοιχεία οργανοκατασκευής στους μαθητές του.

Γιώργος Χατζηπέτρος

Ο Γιώργος Χατζηπέτρος κατάγεται από μουσική οικογένεια (είναι 5ης γενιάς μουσικός) και από έξι χρονών παίζει σαντούρι. Σε ηλικία οκτώ ετών άρχισε βιολί στο Εθνικό Ωδείο με την καθηγήτρια Ξένη Παπαχαλκίτη - Έμνερ και συνέχισε στο Ωδείο Αθηνών με καθηγήτρια την Ε. Μπουστίντουη και στο Ωδείο Πατρών με καθηγητή τον Ακ. Καϊμάκη.

Είναι κάτοχος των παρακάτω μουσικών τίτλων : Δίπλωμα Βιολιού, Πτυχίο Πιάνου, Κλασσικής κιθάρας, Ακορντεόν Ωδικής, Αρμονίας, Αντίστιξης, Φυγής και Δίπλωμα Σύνθεσης με καθηγητή το Γεώργιο Σκλάβο και στο πιάνο την Ιωάννα Οικονομοπούλου. Στην κλασσική κιθάρα το Γεράσιμο Μηλιαρέση και στο ακορντεόν τον Κώστα Βαφειάδη.

Από το 1966-2007 εργάστηκε σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, καθώς και σε διάφορα Ωδεία. Σαν σολίστ τόσο στο Βιολί όσο και σε Σαντούρι συμμετείχε σε συναυλίες στην Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία, Ιταλία, Ισπανία, Σουηδία και Αυστραλία.

Συμμετέχει σε πληθώρα δισκογραφικών εργασιών.

Είναι συνεργάτης του Ομίλου Ελληνικών Τεχνών και διδάσκει αφιλοκερδώς σε μικρούς και μεγάλους μαθητές όργανα της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής.

Κώστας Φωτόπουλος

Ο Κώστας Φωτόπουλος του Αναστασίου και της Μαρίνας γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Από μαθητής του Δημοτικού άρχισε μαθήματα Ελληνικής Μουσικής στη Σχολή του Σίμωνα Καρά από όπου απεφοίτησε αφού ολοκλήρωσε τον κύκλο θεωρητικής και πρακτικής διδασκαλίας.

Παράλληλα σπούδασε φλογέρα και κλαρίνο με το φημισμένο μουσικό Χαράλαμπο Γιαννόπουλο καθώς και μπουζούκι με τον Μιχάλη Βαρτάνη.

Είναι κάτοχος πτυχίου και διπλώματος Βυζαντινής μουσικής με βαθμό «Άριστα».

Εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός και τραγουδιστής σε πλήθος συναυλιών Ελληνικής μουσικής αρχικά με το σωματείο του Σίμωνα Καρά και αργότερα με τον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών κ.α.

Έχει συμμετάσχει σε δισκογραφικές εργασίες ως οργανοπαίχτης και τραγουδιστής.

Είναι δάσκαλος της Ελληνικής μουσικής σε Δημοτικά Ωδεία και στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών όπου διδάσκει θεωρία και πράξη της Ελληνικής Μουσικής (Δημοτικό Τραγούδι – Βυζαντινή Μουσική) καθώς και φλογέρα και κλαρίνο.

Ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Ελληνικών Τεχνών, σωματείου καλλιτεχνών για την παράδοση, αφότου απεχώρησε μετά το θάνατο του Σίμωνα Καρά από το σύλλογο του μαζί με τους λοιπούς μουσικούς συνεργάτες του Σίμωνα Καρά προκειμένου να μπορεί να ασκεί ανεμπόδιστα την τέχνη του.

Γιάννης Πίππας

Ο Γιάννης Πίππας γεννήθηκε στην Άνδρο το 1950, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα, ενώ συνέχισε τις Γυμναστικές του σπουδές στην Αθήνα. Γιος ιερέα, από τα παιδικά του χρόνια ήρθε σε επαφή ως ιεροψάλτης με την Εκκλησιαστική Γραμματεία.

Την περίοδο 1969-1973 φοίτησε Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κοντά σε κορυφαίους δασκάλους: το φιλόλογο Γιάννη Κακριδή, τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρόνικο, το φιλόσοφο Αύγουστο Μπαγιόνα, τον ομηριστή Δημήτρη Μαρωνίτη, τον ιστορικό Απόστολο Βακαλόπουλο, το νεοελληνιστή Γ.Π. Σαββίδη και άλλους.

Το 1977 διορίσθηκε ως φιλόλογος καθηγητής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στην οποία υπηρέτησε, πάντοτε ως μάχιμος εκπαιδευτικός, μέχρι το 2011.

Το 1998 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και Δημοτικού Τραγουδιού στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής» του Σίμωνος Καρά με δάσκαλο τον Τάσο Φωτόπουλο, με τον οποίο συνεχίζει να συνεργάζεται μέχρι σήμερα στον «Όμιλο Ελληνικών Τεχνών».

Πήρε μέρος σε πολλές μουσικές εκδηλώσεις όπως στο κινηματοθέατρο «Παλλάς» στη μνήμη του Σίμωνος Καρά (1999), στον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά, στο θέατρο «Δόρα Στράτου», στον Όμοδο της Κύπρου, στο χωριό Bucheri της Σικελίας, στο Λογγανίκο του Μυστρά, στο «Θέατρο Βράχων» του Βύρωνα, στο «Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων» στην Πλάκα, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Χολαργού κ.α.

Ασχολείται με ιστοριοδιφικές έρευνες σχετικές με την ιδιαίτερή του πατρίδα, την Άνδρο και αρθρογραφεί στο περιοδικό «Νήσος Άνδρος» και στις τοπικές ανδριώτικες εφημερίδες.

Τα τελευταία χρόνια διδάσκει στον «Ομιλο Ελληνικών Τεχνών» την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, με έμφαση στη Βυζαντινή Ιστορία, στην Πατερική Γραμματεία και στην ερμηνεία της Εκκλησιαστικής Υμνολογίας. Επίσης ασκεί καθήκοντα ιεροψάλτη, στον Άγιο Γεώργιο Μακρυγιάννη, παρεκκλήσιο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών μέσα στο χώρο του Μουσείου Ακροπόλεως.

Φραντζέσκα Αλεξάνδρου

Η Φραντζέσκα Αλεξάνδρου γεννήθηκε στον Πειραιά. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Δούλεψε για πρώτη φορά το 1955 στην Θεσσαλονίκη με τον Τζ. Καρούσο στον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ.

Σ' αυτά τα σα­ράντα χρόνια, εργάστηκε για δύο χρόνια με το Εθνικό Θέατρο («Νύχτα στη Με­σόγειο», «Τέσσα η πιστή καρδιά», «Ιφιγένεια η εν Ταύροις», «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι», «Θεσμοφοριάζουσες», «Λυσιστράτη»). Με τον Τζ. Καρούσο συνεργάστηκε επίσης στη «Λουΐζα Μίλλερ» του Σίλλερ, με το Θέατρο Κοτοπούλη «Λυσσασμένη Γάτα» του Τεν. Ουίλλιαμς, με την Αντιγόνη Βαλάκου. «Μια τίμια γυναίκα» και «Η Κληρονόμος». Με τον Αλέκο Αλεξανδράκη συνεργάστηκε για πέντε χρόνια στα έργα «To πρώτο χάδι», «Μια ιστορία του Ιρκούτσκ», «Το σινικό τοίχος», «Ήταν όλοι τους παιδιά», με την Έλλη Λαμπέτη. «Η μικρή μας πόλη» του Θ. Ουάιλντερ, με τον Δημήτρη Μυράτ «Υπόθεση Nτρέυφους», με τους Κατ. Βασιλάκου – Θαν. Μυλωνά, «Ξυπόλητη στο πάρκο» του Νη’λ Σάιμον και «Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ» των Γκούντριχ – Χάκετ, με το θίασο Νέα Πορεία «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ι. Καμπανέλλη, με το θίασο Πορεία – Αλέξη Δαμιανού «Κόκκινα Φανάρια» του Γαλανού. με τους Β. Κύρου - Σ. Στρατηγό – Γ. Ευαγγελίδη «Η κυρία έxει νεύρα», με τους Γ. Σκούρτη - Γ. Μεσσάρη «Η απεργία» του Γ. Σκούρτη, με την Τζένη Ρουσσέα «Η διαβολεμένη μυλωνού» του Αλ. Κασσόνα, με τη ΣΤΟΛ στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη.

Επίσης, για τρεις θεατρικές περιόδους εμφανίστηκε σε επιθεωρήσεις. Ακόμα, συνεργάστηκε με τον θίασο Ανδρεάδη­ Σταυρολέμη στο έργο «Τζων Ντάνβερς» Και με τον Κ. Λειβαδέα «Ορέστης» του Ευριπίδη. Με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας «Ο μπαμπάς ο πόλεμος» του Ι. Καμπανέλλη και «Ο γάμος της Αντιγόνης» της Κ. Βέργου, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων «Σπασμένη Στάμνα» του Κλαϊστ, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης «Ταρτούφος» του Μολιέρου. Με το θίασο του Σπύρου Παπαδόπουλου έπαιξε στο «Ξύπνα Βασίλη» του Δημ.Ψαθά και με το ΔΗ.ΠΕ.θΕ. Κομοτηνής έχει ξανασυ­νεργαστεί στα έργα «Μιας πεντάρας νιάτα» των Λ. Γιαλαμά - Κ. Πρετεντέρη, «Ταρτούφος» του Μολιέρου. «Αυλή των θαυμάτων» του Ι. Καμπανέλλη. «Λεπρέ­ντης» του Μιχ. Χουρμούζη. «Βεντάλια» του Κ. Γκολντόνι. «Παραμύθι χωρίς όνομα» τou Ι. Καμπανέλλη. Έχει εμφανιστεί σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Καλλιρρόη Φρούντζου

Η Φρούντζου Καλλιρρόη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Τελείωσε το τμήμα της Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και το τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Από το 2000 διδάσκει στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Σπούδασε την Ελληνική Βυζαντινή Μουσική αρχικά στη Σχολή του Σίμωνα Καρά και κατόπιν στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών με δάσκαλο τον Τάσο Φωτόπουλο.

Από το 2008 έχει αναλάβει τη λειτουργία του παιδικού τμήματος ελληνικής μουσικής διδάσκοντας μουσική θεωρία, δημοτικό τραγούδι (χορωδία) και βυζαντινή μουσική, προσπαθώντας να γνωρίσει στους μικρούς μαθητές πέραν της μουσικής και τις κοινωνικές και ηθικές αξίες της παραδοσιακής ζωής.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές μουσικές εκδηλώσεις του Ομίλου ως τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών με έμφαση στο στεριανό τραγούδι. Παίζει τουμπελέκι.

Νίκος Σουλιώτης

Ο Νίκος Σουλιώτης εργάζεται ως μουσικός κρουστών και ως δάσκαλος ρυθμολογίας και κρουστών από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Η μουσικο-παιδαγωγική μέθοδος που ακολουθεί στη διδασκαλία του στηρίζεται στην πολυχρονη εμπειρία του και αντλεί στοιχεία από την παιδαγωγική Waldorf του R. Steiner.

Η καριέρα του ως μουσικός κρουστών ξεκίνησε με την ιδιότητα του ντράμερ στο συγκρότημα Vice Versa. Από το έτος 1995 μελετάει την ελληνική παραδοσιακή και λαϊκή ρυθμολογία και ασχολείται πλέον επαγγελματικά ως μουσικός και ως δάσκαλος με τα ελληνικά παραδοσιακά κρουστά.

Κατά την περίοδο 1999-2005 παρακολούθησε σεμιναριακούς κύκλους μαθημάτων: α)βραζιλιάνικων κρουστών στο Παρίσι στη σχολή Tempo του Ravy Magnifigue, β)ινδικών κρουστών με τον Λευτέρη Μητρόπουλο, γ)τούρκικων και αραβικών κρουστών με τον Omar Faruk Tekbilek, δ)αφρικάνικων κρουστών με τον Cheikh M’ Boup, ε)μεσογειακής ρυθμολογίας και κρουστών με τον Glen Velez και στ)βαλκανικής ρυθμολογίας και κρουστών με τον Okay Temiz.

Τέλος, έχει λάβει μαθήματα βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής, καθώς και παραδοσιακών ελληνικών χορών στις σχολές του Σίμωνος Καρρά και στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών του Τάσου Φωτόπουλου. Έχει σημαντικές συνεργασίες με Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες όπως οι : Χρόνης Αηδονίδης, Χρόνης Αμανατίδης, Soli Barki, Lamia Bedioui, Γιώτα Βέη, Ανδρέας Κατσιγιάννης, Χρυσόστομος Μητροπάνος, Dragan Milenkovic, Μιχάλης Νικολούδης, Νίκος Τουλιάτος, Ηρακλής Τριανταφυλλίδης.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 λαμβάνει μέρος σε μουσικές παρουσιάσεις γνωστών πολιτισμικών φορέων (Όμιλος Ελληνικών Τεχνών, Ίδρυμα Ζήση), μουσικοθεατρικών παραστάσεων (Μορφές Έκφρασης, Θέατρο Σκιών Ιάσονα Μελισσηνού, Ομάδα Δρυς, Ομάδα παιδικού θεάτρου Φλόγα, Ομάδα Όνειρο), καθώς και κουκλοθέατρου με συνοδεία παραμυθιού (Πηνελόπη Μητσακάκη, Paul Kichilov).

Η δισκογραφική του παρουσία ως μουσικός κρουστών είναι: α)με τους Vice Versa”, β)στα «Λαμπρόγιορτα», παραγωγή του Ομίλου Ελληνικών Τεχνών και γ)«Τραγουδώντας για το Πελίτι», παραγωγή της Εναλλακτικής Κοινότητας Πελίτι. Επίσης συνεργάζεται με το Ερευνητικό Κέντρο Ελληνικού Τραγουδήματος.

Γιώργος Κιούσης

Ο Γιώργος Κιούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Σπούδασε τον τριετή κύκλο μαθημάτων στη σχολή “Ζωγραφείον Εικόνων” του αγιογράφου Δημ. Χατζηαποστόλου και εργάστηκε μαζί του στην ιστόρηση διαφόρων Ι. Μονών και ενοριακών ναών. Αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφίες (Ι.Μ. Αγίας Φωτεινής και Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου Προδρόμου στην Ύδρα, Ι.Ν. Βοιωτών Αγίων και Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Βοιωτία, Ι. Μ. Χοζεβά).

Έχει διδάξει την τέχνη της φορητής εικόνας στα τμήματα αγιογραφίας των Ι. Ναών Μεγάλης Παναγίας – Αγ. Δημητρίου Θηβών και Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας Ηλιουπόλεως.

Γιώργος Καπετανάκος

Ο Γιώργος Καπετανάκος γεννήθηκε το 1974. Μετά την αποφοίτηση από το ενιαίο λύκειο με άριστα, σπούδασε στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Μαίρης Βογιατζή Τράγκα» και στο Τμήμα Φωτογραφίας της σχολής «Α.Κ.Τ.Ο.». Παρακολούθησε κύκλο μαθημάτων κλασικού χορού (Μπαλέτο), κύκλο μαθημάτων δημοτικών χορών και Ελληνικής Μουσικής στο Σύλλογο προς Διάδοση της Εθνικής Μουσικής “Σίμωνα Καρά”, κύκλο μαθημάτων Φλαμένγκο (International system spanίsh dances). Έκανε μαθήματα φωνητικής με καθηγήτρια τη Σοφία Μπεράτη. Παρακολούθησε τετράμηνο μεταπτυχιακό σεμινάριο ορθοφωνίας¬ ενεργοποίησης βιοενεργειακών κέντρων με καθηγητή τον Πάρη Κατσίβελο. Συμμετείχε σε σεμινάριο Αρχαίας Τραγωδίας στον καλλιτεχνικό σύλλογο “Μελλίρυτος”.

Παρακολούθησε τα μεταπτυχιακά σεμινάρια της Μαρίας Ξενουδάκη στο έργο των Βαν Γκογκ, Γκωγκέν  και Τουλούζ Λωτρέκ, ορθοφωνίας με τον Πάρη Κατσιβέλλο και αρχαίας τραγωδίας από το σύλλογο “Μελίρρυτος”. Ήταν  εισηγητής στο σεμινάριο “Κινητική έκφραση των οχτώ βασικών ανθρωπίνων συναισθημάτων”.

Εργάστηκε ως υπεύθυνος σκηνικών θεατρικών σκηνών των θιάσων Θεατρικό μονοπάτι, Πολυθέαμα, Λαϊκό Θέατρο Φαίδωνος Γεωργίτση, Βήματα και Ουράνιο Τόξο.

Έχει αφηγηθεί αποσπάσματα Χριστουγεννιάτικων Ιστοριών του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε εκπομπή της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις :

  • “Ωμέγα Ψυχαγωγική” του Λυκούργου Χατζάκη και της Ελισάβετ Αριστοτέλους, στην παράσταση “Υ” (Ύψιλον) του Γιώργου Ζαρκαδάκη. Σκηνοθεσία Τζόρτζιο Μαγιολέτι. Θέατρο “Έναστρον”. (2005)
  • “Θεατρικό Μονοπάτι” του Άγγελου Μοσχονά στις παραστάσεις: (2002) “Διαόλου κάλτσα” του Άγγελου Μοσχονά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Κάλβου (Γιώργος). Περιοδεία Εύβοια, Στερεά Ελλάδα (2001) “Αν ήταν το σήμερα χθες” του Άγγελου Μοσχονά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Κάλβου (25άρης) (1998)” Ανεβαίνοντας τη σκάλα” του Άγγελου Μοσχονά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Κάλβου (Πέτρος) Θέατρο “Ελπίδα”, Θέατρο “Αριστοφάνης” , περιοδεία Πελοπόννησος, Κεφαλονιά.
  • “Πολυθέαμα” Δ. Τόκα στην παράσταση “Τώρα που γίναμε Ευρωπαίοι” Α. Σερέτη σε σκηνοθεσία Δ. Τόκα (Θωμάς).Περιοδεία Πελοπόννησος, Άνδρος. (1997-1998)
  • “Λαϊκό θέατρο Φαίδωνα Γεωργίτση” στην παράσταση “Γκόλφω” του Σπυρίδωνα Περεσιάδη σε σκηνοθεσία Φαίδωνα Γεωργίτση (Αγωγιάτης-Γεωργούλας). Θέατρο «Μινώα». Περιοδεία. (1995-1996)
  • Στον ερασιτεχνικό θίασο “Τα παιδία παίζει” στην παράσταση “Το μεγάλο μας τσίρκο” του Ι Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπαρλαούρα (Καπετάνιος-Ανδρίκος- Χατζηαβάτης-λαός). Θέατρο “Ελεύθερη έκφραση” (2003-2004)
  • Στον ερασιτεχνικό θίασο “Δρυς” του Πανεπιστημίου Αθηνών στην παράσταση “Το τέλος είναι γυμνό”, διασκευή του “Άμλετ” του Ο. Σαίξπηρ με αποσπάσματα έργων των: Ο. Σαίξπηρ: Μάκβεθ, Ριχάρδος ο Γ” - Σ. Μπέκετ: Περιμένοντας το Γκοντό ¬Φ.Κάφκα: Δίκη, Γράμμα στον πατέρα. Διασκευή-ΣκηνοθεσίαΜίοντρακ Ζιστάκης. (Οράτιος, Γκίλντεστερν, Μάγος, Ριχάρδος οΓ). Θέατρο Παλαιού Πανεmστημίoυ Αθηνών, Πλάκα (1999)
  • Στην “Πανευρωπαϊκή συνάντηση φοιτητών Αρχιτεκτονικής” σε θεατρικά work shops με αποσπάσματα από τη διασκευή “Το τέλος είναι γυμνό” (Ριχάρδος ο Γ”) σε ασκήσεις συντονισμού και συνδυασμού κίνησης, μουσικής, χώρου και χρόνου. (1999)
  • Χορωδός, αφηγητής, παρουσιαστής στις εκδηλώσεις:
    • Θέατρο “Δόρα Στράτου”: Έις ανάμνηση αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως”
    • Θέατρο “Παλλάς” (εις ανάμνηση Σίμωνα Καρρά) συνεργασία με Δόμνα Σαμίου, Γιάννη Aηδovίδη, Σάββα Σιάτρα και χορωδία Σερρών.
    • “Υπάτη” (Εις ανάμνηση Ρωμανού Μελωδού) αφήγηση κειμένων Ρωμανού Μελωδού και Σίμωνα Καρρά. (1999-2002)
  • “Γηροκομείο Νέας Ιωνίας” Χριστουγεννιάτικη εκπομπή ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αφήγηση αποσπασμάτων χριστουγεννιάτικων ιστοριών του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. (1999-2002)
  • “Βήματα” του Αντώνη Ξένου και της Ελένης Γερασιμίδου στην παράσταση “Εγώ ρομπότ... εσύ;” της Yβόνvης Mεταξάκη σε σκηνοθεσία Ελένης Γερασιμίδου (Φιλοπόλεμος). Θέατρο “Αθηνών”, θέατρο “Σταθμός”, περιοδεία Εύβοια, Στερεά Ελλάδα. (2000-2001)
  • “Πολυθέαμα” Δ. Τόκα στα παιδικά σκετς: “Δημοσιογράφος”, “Μπόμπος και Μπόμπα”, “Χρύσανθος” Φ. Περατζάκη σε σκηνοθεσία Δ. Τόκα (1996-1997)
  • “Ουράνιο τόξο” Σπ. Αλικάκη στην παράσταση “Παπoυτσωμέvoς γάτος” Διασκευή-Σκηνοθεσία Σπ. Αλικάκη (μάγος) (1995-1996)
  • Βοηθός καραγκιοζοπαίχτη στο θίασο “Πολυθέαμα” Δ. Τόκα στο έργο “Ό Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι” (1996-1997)

 

Ραδιοφωνικές συμμετοχές :

Ρωμαϊκό θέατρο στο Τρίτο Πρόγραμμα με έργα του Σενέκα, Οιδίπους  Τύρρανος, Αγαμέμνονας.

 

Κινηματογράφος :

Φιλική συμμετοχή στην ταινία «Είναι ο Θεός μάγειρας;» Σκηνοθεσία Στέργιος Νιζήρης (σερβιτόρος) (2004)

Μαρία Βλάχου

Η Μαρία Βλάχου σπούδασε στη Δραματική Σχολή Διομήδη Φωτιάδη, στην ΕΚΠΑ Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών τμήμα Θεατρικών Σπουδών και στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών, Βυζαντινή Μουσική – Δημοτικό τραγούδι και παραδοσιακό όργανο. Παρακολούθησε σεμινάριο υποκριτικής με την Άντζελα Μπρούσκου, κίνησης με την Αμάλια Μπένετ και μουσικής με τους Αθηνά Τσολάκου και Αντρέα Κουλουμπή.

Τραγούδι: Παραδοσιακό, Σμυρναίικο, Ρεμπέτικο, Έντεχνο.

Συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις:

  • ΜΙΝΩΑ "Το φάντασμα του Κάντερβιλ" του Όσκαρ Γουάιλντ σε σκηνοθεσία Χαράς Καρδρεβιώτου (1997)
  • ΜΙΝΩΑ "Μαγικός Αυλός", σε διασκευή και σκηνοθεσία Ελένης Μαβίλη (1998)
  • ΦΑΝΑΡΙ "Ο χορός των Φαντασμάτων" του Γιάννη Παπάζογλου σε σκηνοθεσία Γεράσιμου Σπαθή (1999)
  • ΠΟΛΙΤΕΙΑ "Η φυλλάδα του Μέγα Αλέξανδρου" σε σκηνοθεσία και διασκευή Γιώργου Χατζηδάκη (2000)
  • ΕΝΤΡΟΠΙΑ "Τα πικρά δάκρυα του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ" της Βαλεντίνης Λουρμπά σε σκηνοθεσία Βασίλη Ρίτσου (2001)
  • ΠΑΛΑΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ "ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ" του Απολλώνιου Ρόδιου σε σκηνοθεσία/χορογραφία Ιουλία Σιάμου (2001)
  • ΑΛΦΑ "Ο άλλος δρόμος" της Φρανσουάζ Ντορέν σε σκηνοθεσία Στέφανου Ληναίου (2002)
  • ΜΙΝΩΑ "Η λίμνη των κύκνων" σε διασκευή και σκηνοθεσία Μάνου Βενιέρη (2003)
  • ΚΙΒΩΤΟΣ "ΗΡΑΚΛΗΣ, ο ιδρυτής των Ολυμπιακών Αγώνων", σε διασκευή και σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγκέρη (2004)
  • ΚΙΒΩΤΟΣ " Πινόκιο", σε διασκευή και σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγκέρη (2005)
  • ΚΙΒΩΤΟΣ «Η Στρίγγλα που έγινε αρνάκι», σε διασκευή και σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγγέρη (2006)
  • ΚΙΒΩΤΟΣ «Οι τρεις σωματοφύλακες και τα διαμάντια της βασίλισσας», σε σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγγέρη (2007)
  • ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΛΥΔΡΑ «ΙΧΝΕΥΤΕΣ ΣΟΦΟΚΛΗ»  σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη (2010)
  • ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» σε σκηνοθεσία Στέφανου Ληναίου (2011)

 

Συμμετοχές στην Τηλεοράση:

  • Συνεργασία με τον Νίκο Πιλάβιο σε μια σειρά για την εκπαιδευτική Τηλεόραση (1995)
  • Συνεργασία με ΚΤV (παιδικό κανάλι του FILMNET) για την παρουσίαση της εκπομπής "Πλανήτης ΚΤV καλεί φίλους" (2002)
  • Πολυθρόνα για τρείς σε σενάριο Βασίλη Σπηλιόπουλου και σκηνοθεσία Γιάννη Ξανθόπουλου(2006)
  • «ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ» σε σκηνοθεσία Όλγα Μαλέα (2010)

 

Συμμετοχές στον Κινηματογράφο:

  • Μικρού μήκους "Αναστασία" σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αποστόλου (2004)
  • «Ηθικόν Ακμαιότατον" σε σκηνοθεσία Σταμάτη Τσαρουχά (2005)

 

Συμμετοχές σε Διαφημίσεις:

TELESTET, COSMOTE, FAGE, ΟΠΑΠ κ.λ.π.

Νότα Καλτσούνη

Νότα Καλτσούνη: Ηπειρώτισσα από το Βασιλικό Πωγωνίου πολιτικός επιστήμων και μουσικός, υπηρέτησε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Πρώτα παραδοσιακά ακούσματα τραγουδιού και χορού είχε από τον Πατέρα της Απόστολο ο οποίος έπαιζε τζαμάρα και τραγούδαγε πωγωνήσια . Από την οικογένεια Μάτσα και Κώτσου έμαθε τα Πολυφωνικά Τραγούδια των Κτισμάτων Πωγωνίου. Στο Σύλλογο Εθνικής Μουσικής με Δάσκαλο τον Σίμωνα Καρρά και τον Τάσο Φωτόπουλο έμαθε Βυζαντινή Μουσική και δημοτικό τραγούδι. Μαθήτευσε παραδοσιακό τραγούδι στο ΜΕΛΜΟΚΕ το μουσείο λαϊκών παραδοσιακών οργάνων και συμμετείχε σε συναυλίες του με τον μουσικολόγο Λάμπρο Λιάβα. Χορεύτρια του παραδοσιακού συγκροτήματος «Ορφεύς» με δασκάλα την Κασσιανή (Μπέμπα) Δικαιουλάκου την κορυφαία του Θεάτρου της Δώρας Στράτου. Συμμετείχε σε συναυλίες στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Μαθήτευσε στη Σχολή Χορού «Ντιάνα Θεοδωρίδου» επτά χρόνια και πήρε δίπλωμα στο Παραδοσιακό Ισπανικό Flamenco. Στη σχολή «Χοροροές» με την χορογράφο Σοφία Σπυράτου όπου συμμετείχε σε μουσικοθεατρικά της έργα. Στην ίδια σχολή διδάχτηκε τουμπερλέκι (κρουστά) με δάσκαλο τον Μιχάλη Κλαπάκη. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή υποκριτικής και Κινηματογραφικής Τέχνης «Λ. Σταυράκου». Διδάχθηκε στη σχολή «Μουσική Στέγη» Ποντιακή Λύρα και Τραγούδι με δάσκαλο τον Μιχάλη Καλιοντζίδη. Τον Ιούλιο του 1993 ταξίδεψε για έρευνα τα Παράλια του Πόντου και την Καπαδοκία.

Τραγούδησε και χόρεψε σε συναυλίες με το Λύκειο Ελληνίδων Αθηνών στο Ηρώδειο, Μέγαρο Μουσικής, Αρχαίο θέατρο Καλαμάτας, κλπ. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 1994 τραγούδησε με την Δόμνα Σαμίου και το Πολυφωνικό Κτισμάτων για το έργο «Και με φώς και με θάνατον Ακαταπαύστως» με Σκηνοθέτη τον Κώστα Γαβρά. Δισκογραφικά συμμετείχε στο Δίσκο «Ηπειρώτικοι Καϋμοί» του Δημήτρη Βάγια με καλλιτεχνικό όνομα Βασιλικιώτισσα. Με το Λάκη Χαλκιά στο CD «Τα 36 τραγούδια της Ηπείρου» και «Μνήμες της Ξενιτιάς». Με τον Λάκη συμμετείχε σε πολλές συναυλίες για την Ήπειρο. Στο δισκογραφικό έργο της Ελένης Δήμου «Η Ήπειρος της Πεντατονίας» τραγούδησε και μελοποίησε το ρόλο της μάνας στο τραγούδι του «Νεκρού Αδελφού». Συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου φωνητικά και τραγούδησε για την τελετή έναρξης της Ολυμπιάδας του 2004 στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο το πεντάφθογγο τραγούδι( Πέρδικα και Περιστέρα) και για το κινηματογραφικό έργο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (Μ. Αλέξανδρος). Τραγούδησε με συνοδεία όλων των κορυφαίων μουσικών της Ηπείρου (Πέτρο Λούκα, Γρηγόρη Καψάλη, Νίκο Φιλιππίδη, Γιώργο Κωτσίνη, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο και για την Πελοπόννησο με τον Χαράλαμπο Γιαννόπουλο και τον Κώστα Φωτόπουλο.

Είναι Ιδρυτικό Μέλος του «Ομίλου Ελληνικών Τεχνών». Ίδρυσε το Πολυφωνικό Σχήμα της Ηπείρου «Τ' Αϊταίργια». ‘Ίδρυσε τον Αύγουστο 2014 την Παιδική χορωδία «Βασιλικά Τσαραπλανά» συμμετέχοντας στο Πανηγύρι για τον Άγιο Πατροκοσμά.

Δίδαξε Πολυφωνικό Τραγούδι στην Γαλλία σε συνέδριο πέντε ημερών και με μεγάλη επιτυχία τραγούδησαν για πρώτη φορά Γάλλοι, Ισπανοί, Γερμανοί σαν Πωγωνήσιοι και το σχήμα ονόμασαν «Tapis Vert».

Μέλος του Μουσείου Λαϊκών Μουσικών Οργάνων (ΜΕΛΜΟΚΕ), μέλος της ΔΟΛΤ Unesco του θεάτρου «Δόρα Στράτου», μέλος και χορεύτρια του Ποντιακού Συλλόγου «ΣΕΡΡΑ» με δάσκαλο τον Νίκο Ζουρνατζίδη, μέλος της Ένωσης Βασιλικιωτών Πωγωνίου. Ιδρυτικό Μέλος του Σχήματος «Το Πολυφωνικό της Ηπείρου» .Μέλος της Χορωδίας της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Σήμερα συνεχίζει με επιτυχία και ζήλο να διδάσκει Ηπειρώτικο και Πολυφωνικό τραγούδι στον Όμιλο Ελληνικών Τεχνών. Διδάσκει σε σεμινάρια παραδοσιακό τραγούδι και χορό για Συλλόγους ,Σχολές, Κολέγια, Ιδρύματα και να συμμετέχει σε Συναυλίες.